18 Ocak 2012 Çarşamba

SÜPRİZE OYNUYORUZ; ÇÜNKÜ SON BELLİ.

SADECE SÜPRİZE OYNUYORUZ; ÇÜNKÜ SON BELLİ.
BİRGÜN GELECEK; GELECEKTE GELECEK.
O GÜN GELDİĞİNDE! BELKİ BİZ ,YADA BİZDEN SONRAKİLER' GÖRECEK!
GÜNEŞ'DE SÖNECEK.




SONUNUN NE OLDUĞUNU BİLDİĞİN BİR ŞEYDE MÜCADELEYİ BIRAKMAMAK
BANA TEMEL İLE İDİRİSİN FIKRASINI HATIRLATIYOR
                                            
                                  SÜPRİZE OYNADIM
Temel ile idiris birgün sinamaya giderler .
Filmin bir sahnesinde siyah ve beyaz iki at yarış ederler
İdiris: ula Temel varmisun yemeğine bahse;
siyah at beyaz atı geçer der.
Temel iddayı kabul eder ve yarışı siyah at kazanır,
Temel iddayı kaybeder.
Girdikleri yemek bahsinin hesabını Temel ödedikten sonra ;
İdiris: ula temel sende çok safsın!
ben o filmi daha önce seyretmiştim,
yarışı hangi atın kazanacağını biliyordum der.
Temel İdiris'e bakar derki :
ula aslında bende daha önce seyretmiştim,
ama suprize oynayayım dedim der.


irfan aydoğan
doktor0906@hotmail.com

30 Temmuz 2011 Cumartesi

İŞTE BUNUN ADI AŞK BUNUN ADI SEVMEK yeni fon müzikli.wmv KLİP VE ŞİİR BANA AYİT





SEVGİYİ ANLATMANIN BİRÇOK YOLU VARDIR ŞÜPHESİZ . BAZEN BİRDAL ÇİÇEK; BAZEN ''SENİ SEVİYORUM'' DİYEBİLMEK İKİ KELİMEYLE. BAZENDE ROMANLAR YAZILIR CİLT CİLT AŞKININ KÖLESİYİM DİYE. BENİMKİSİ NACİZANE DİLİMİN DÖNDÜĞÜNCE AKLIMIN ERDİĞİNCE BİRŞEYLER PAYLAŞMAK İSTEDİM SEVDİKLERİMLE UMARIM HOŞUNUZA GİDER. SEVGİYLE KALIN

       
        İrfan Aydoğan

doktor0906@hotmail.com



İŞTE BUNUN ADI AŞK BUNUN ADI SEVMEK

Atamadım seni içimden.
Her seferinde bir parçan kaldı yüreğimde.
Ben nekadar parçalayıp söküp atmak istesemde,
Tüm anıları silip süpürsemde,
Nasıl kaldı bilmem ama;
Bir parçan kaldı!
Bir parçan kaldı yüreğimde, kıyıda, köşede, bir yerde.
Birde silik bir izin benliğimde.


Kimi zaman söz geçiremediğimde öfkeme,
Kimi zaman yalnızlığın sessizliginde,
Bazende coşkulu sevincimde,
Bir araya gelip birleştiler;
O küçücük parçan ve belirsiz izin.
Önce büyüyüp yeşerdiler,
Fidan oldular, dal oldular,
Sonrada yanan kor oldular; yüreğimde.


Günlerce dağladılar bedenimi benliğimi.
Dost düşman görmesin diye çaresizliğimi!
Sığınırdım bir dört duvar arasına.
Ben duvara bakarım, duvar bana bakar.
İçimdeki ateş duvarıda yakar, benide yakar.
Göz yaşlarım pınar olur, sel olur,
Onlarda  söndüremez bu alevi.


Sora birden günler; gece olur, gündüz olur.
Bir ses duyarım bazen! hayal olur, gerçek olur.
Yattığım yer kuş tüyü yatak olur, kuru buz olur.
Aniden düşerim bir karanlık boşluğa!
Haykırsam sesim çıkmaz!
Elimi atsam bir yere tutunmaz!
Uzayıp giderken zaman umutsuz;
Uyanırım yavaş, yavaş, kaygısız, sorumsuz.
Ağzım dilim kupkuru.
Yüreğimde sönmüş korun sıcaklığı.


Sonra atarım kendimi sokaklara.
Kaç gece, kaç güdüz geçtiğini bilmeden,
Sızıp kalınca bir odada;
Yürümek iyi geliyor yollarda.
Hem nedense!
Hayalin pençelemez artık benliğimi.
Kor alevin yakmaz yüreğimi.


Her seferinde seni içimden atmak,
Her şeyini sildiğimi hissetmek,
Aslında canımı acıtıyor.
Seni unutmak için ne yaptıysam;
Yinede senden birşeyler kalıyor.
İşte bunun adı aşk, bunun adı sevmek.


         İrfan Aydoğan
doktor0906@hotmail.com